Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun 95. yıldönümü…
Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun…

Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu, büyük önder Mustafa Kemal Atatürk ve onun mücadele arkadaşlarını minnetle, şükranla, özlemle, rahmetle anıyoruz.

Ergün ERKAP
Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu
Yönetim Kurulu Başkanı

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun için yorumlar kapalı

Alija Izetbegovic panelle anıldı

Boşnak devlet adamı ve bağımsız Bosna Hersek’in ilk cumhurbaşkanı “Bilge Kral” merhum Alija Izetbegovic, hayata veda edişinin 15. yıldönümünde Bornova Belediyesi’nce düzenlenen etkinlikte anıldı. Bornova Belediyesi Uğur Mumcu Kültür Merkezi’nde gerçekleştirilen paneli araştırmacı, tarihçi, yazar Nusret Sancaklı yönetti. Panele Bosna Hersek Eski Savunma Bakanı Sakib Mahmuljin, Bosna Hersek Eski Genelkurmay Başkanı Atif Dudakovic, Bosna Hersek’teki Türk Birliği’nde görev yapmış Emekli Tümgeneral Mehmet Ali Erdoğan konuşmacı olarak katıldı.

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Alija Izetbegovic panelle anıldı için yorumlar kapalı

Bilge Kral’ı saygıyla anıyoruz…

Boşnak devlet adamı ve bağımsız Bosna Hersek’in ilk cumhurbaşkanı “Bilge Kral” merhum Alija Izetbegovic’i hayata veda edişinin 15. yıldönümünde saygıyla anıyoruz…

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Bilge Kral’ı saygıyla anıyoruz… için yorumlar kapalı

TBHKDF’nin Yeni Başkanı Ergün Erkap

Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu Yönetim Kurulu 15 Eylül 2018 Cumartesi günü Karacabey’de toplandı. Toplantıya Karacabey Bosna Sancak Kültür ve Yardımlaşma Derneği Başkanı Cengiz Coşkun ev sahipliği yaptı. Toplantıya TBHKDF Kurucu ve Onursal Başkanı, Bosna Hersek Fahri Başkonsolosu Ahmet Kemal Baysak, fererasyon yönetim, denetim, danışma kurullarının yanı sıra kadın ve gençlik kolları üyeleri de katıldı.

Toplantıda, 07 Ağustos 2018 Salı günü hayata veda eden Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu (TBHKDF) Yönetim Kurulu Başkanı Eşref Temiz (Ćirić) saygıyla anıldı. TBHKDF Kurucu ve Onursal Başkanı, Bosna Hersek Fahri Başkonsolosu Ahmet Kemal Baysak, Temiz’in Bosna Hersek ve Boşnak dünyası için unutulmaz hizmetler verdiğini anlattı. Baysak, merhum Eşref Temiz’in hayata veda etmesinin Boşnak dünyası için kayıp olduğunu ve büyük üzüntü duyduklarını dile getirdi.

Toplantıda Eşref Temiz’in vefatıyla boşalan Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu (TBHKDF) Yönetim Kurulu Başkanlığı’na Biga Bosna Hersek Kültür ve Yardımlaşma Derneği Başkanı Ergün Erkap (Elkasović) oy birliğiyle seçildi. Federasyon yönetim kurulu üyelerine teşekkür eden Erkap, “Başkanımızın, Eşref ağabeyimizin vefatı hepimizi çok üzdü. Keşke hayatta olsaydı, bu görevi yine o yürütseydi. Onun bıraktığı yerden aldığımız bayrağı genel kurula kadar taşırken ona ve sizlere layık olmaya çalışacağım” dedi.

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | TBHKDF’nin Yeni Başkanı Ergün Erkap için yorumlar kapalı

30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun

26 Ağustos 1922 günü Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın komutasında Büyük Taarruz’la başlayıp 30 Ağustos’ta Türk ordusunun kesin zaferiyle sonuçlanan Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin 96. Yılı, 30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun…

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | 30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun için yorumlar kapalı

Federasyon Başkanımız Eşref Temiz’i toprağa verdik

Çanakkale’de tedavi gördüğü hastanede 07 Ağustos 2018 Salı günü sabah saatlerinde hayata veda eden Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu (TBHKDF) Yönetim Kurulu Başkanı Eşref Temiz (Ćirić) toprağa verildi. Temiz’in cenazesine ailesi ve yakınlarının yanı sıra AKP TBMM Grup Başkan Vekili Bülent Turan, Biga Belediye Başkanı İsmail Işık, Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu Yönetim Kurulu üyeleri, federasyon üyesi olmayan Boşnak derneklerinin yöneticileri, işadamları, siyasi partiler ve sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri katıldı. Eşref Temiz’in cenazesi Haci Ali Osman Takyeci Camisi’nde kılınan ikindi namazının ardından kılınan cenaze namazından sonra Karaçayır Mezarlığı’nda toprağa verildi.

1959 yılında Çanakkale’nin Biga ilçesinin Kalafat köyünde dünyaya gelen Eşref Temiz, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih, Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü’nde öğrenim görmüştü. Temiz evli ve iki çocuk babasıydı, bir torunu vardı.

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Federasyon Başkanımız Eşref Temiz’i toprağa verdik için yorumlar kapalı

Federasyon Başkanımız Eşref Temiz (Ćirić) hayatını kaybetti

Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu (TBHKDF) Yönetim Kurulu Başkanı Eşref Temiz (Ćirić) hayatını kaybetti. Bir süredir amansız hastalıkla mücadele eden Temiz, Çanakkale’de tedavi gördüğü hastanede 07 Ağustos 2018 Salı günü sabah saatlerinde hayata veda etti.

Biga Bosna Hersek Kültür ve Yardımlaşma Derneği Önceki Dönem Başkanı, Eşref Temiz, 02 Nisan 2017 günü Biga’da yapılan Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu’nun 7. Olağan Genel Kurulu’nda federasyon başkanlığına seçilmişti.

Biga Ticaret ve Sanayi Odası Yüksek İstişare Kurulu Üyesi Eşref Temiz, Biga Ticaret ve Sanayi Odası (Biga TSO) Meclis Başkanlığı görevinde de bulunmuştu.

Biga Sanayici ve İşadamları Derneği üyesi işadamı Eşref Temiz, babası Hüseyin Temiz’in 1959 yılında kurduğu, inşaat malzemeleri ve hazır beton alanında faaliyet gösteren Temiz Oğulları İnşaat’ı yönetiyordu.

1959 yılında Çanakkale’nin Biga ilçesinin Kalafat köyünde dünyaya gelen Eşref Temiz, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih, Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü’nde öğrenim görmüştü. Temiz evli ve iki çocuk babasıydı.

Eşref Temiz’in cenazesi 07 Ağustos 2018 Salı günü (bugün) saat 16.30’da Biga’da Gazi Kemal Mahallesi Mustafa Hamdi Erdem Sokak’taki evinden alınacak. Hacı Ali Osman Takyeci Camisi’nde ikindi namazının ardından kılınacak cenaze namazından sonra Karaçayır Mezarlığı’nda toprağa verilecek.

Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu Yönetim Kurulu Başkanı Eşref Temiz’in (Ćirić) Boşnak dünyasına hizmetleri unutulmayacak.

Allah rahmet eylesin. Cennet mekanı olsun.

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Federasyon Başkanımız Eşref Temiz (Ćirić) hayatını kaybetti için yorumlar kapalı

Umut Barış’ın sünnet töreni

Çakmaklı Bosna Hersek Kültür ve Dayanışma Derneği Başkanı Ömer Barış ve eşi Salise Barış, oğulları Umut’u sünnet ettirecek. Mevlidli sünnet töreni 28 Temmuz 2018 Cumartesi günü saat 20.30’da Aliağa’da, Çarşamba Pazarı karşısındaki Yeni Mahalle Düğün Salonu’nda gerçekleştirilecek.

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Umut Barış’ın sünnet töreni için yorumlar kapalı

Damla ve Hüseyin Mert’in düğün töreni

Türkiye Bosna Hersek Kültür Dernekleri Federasyonu Yönetim Kurulu Başkanı Eşref Temiz’in (Ćirić) oğlu Hüseyin Mert hayatını Damla Sokullu ile birleştirecek. Genç çiftin düğün töreni 27 Temmuz 2018 Cuma günü saat 20.00’de Biga / Köşdere Aktivite Merkezi’nde yapılacak.

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Damla ve Hüseyin Mert’in düğün töreni için yorumlar kapalı

Unutmadık, unutmayacağız, unutturmayacağız…

BiH Savaş ve soykırım

Bosna Savaşı

Yakın tarihimizin en karanlık sayfalarından birini teşkil eden Bosna Savaşı (1992-1995) esnasında Uluslar arası Kızılhaç Örgütü verilerine göre Bosna Hersek’te 312.000 kişi hayatını kaybetmiştir. Bu kayıpların 200.000 kadarı Boşnak halkına ait olup bu halk dünyanın gözü önünde sistematik bir soykırıma tabi tutulmuştur.

Srebrenica soykırımı

Srebrenica, Bosna Hersek’in doğusunda Sırbistan sınırına 10 km. uzaklıkta bir Müslüman Boşnak kentidir. İsmini gümüş anlamına gelen srebren kelimesinden alan kent, tarih boyu başta gümüş olmak üzere değerli maden rezervleriyle ve şifalı sularıyla ünlü bir kenttir. Romalılar zamanında kent, ‘gümüş ocağı’ anlamında Angentaria olarak biliniyordu. Barış zamanında halk geçimini turizm, madencilik ve tekstil sanayinden sağlıyordu.

Şu anda nüfusunun çoğunluğunu Sırpların oluşturduğu Srebrenica bölgesi 1992 yılında başlayan savaş öncesi, Müslüman bölgelerden biri idi. 1990’daki Yugoslavya nüfus sayımlarına göre 36.666 nüfusluk Srebrenica bölgesi yüzde 75.2 oranında Boşnak çoğunluğa sahipken Sırplar bölgenin sadece yüzde 22.7’sini oluşturuyordu.

Nisan 1992’de birkaç gün dışında, Müslümanlar, Srebrenica’da sürekli hakim durumdaydılar. Öyle ki, Srebrenica, Müslüman direnişin önde gelen bir sembolü olmuş ve Boşnakça şarkılara geçmişti. Ancak bu gerçek, 11 Temmuz 1995’te tam tersine döndü. Tarihin en karanlık günlerinden biri olan bu günde, Sırp Televizyonu, soykırımın mimarı Sırp Ordu komutanı General Ratko Mladiç’in bir tepe üzerindeki görüntülerine yer veriyordu. Mladiç Televizyon seyircilerine hitaben ‘Türklerden’ intikam alma zamanının geldiğini ve şehrin Sırp milletine bir hediye olduğunu söylüyordu.

1992 yılında Büyük Sırbistan kurma hayalindeki Sırplar, Belgrad’da Devlet Başkanı Miloseviç ve Genelkurmay Başkanı Perisiç’in desteğini alarak sözde Bosna Sırp Devleti ve Sırp Demokrat Partisi (SDS) Başkanı olan eski bir psikiyatri doktoru Radovan Karadziç ve General Ratko Miladiç öncülüğünde Bosna Hersek’te etnik arındırma çalışmalarına başladılar.

Üç yıl boyunca Sırplar uluslar arası hiçbir konvansiyona kulak asmayarak insanlık dışı uygulamalarını pervasızca sergilediler. Soykırım ise savaş başladığından beri Sırpların başvurduğu yegane savaş yöntemiydi. Daha savaşın ilk evrelerinde Nisan 1992’de Srebrenica’nın hemen dışında bulunan Bratunac köyünde yaklaşık 350 Bosnalı Müslüman Sırp paramiliterleri ve özel polis güçleri tarafından ölümcül işkenceye tabi tutulmuş ve katledilmişti.

Savaş süresince sürdürülen katliamlardan biri de Srebrenica’da yine Sırplar tarafından gerçekleştirildi. Bosna’nın en doğusunda, Sırbistan sınırında yer alan Srebrenica, tıpkı Gorajde ve Jepa gibi kuşatılmış bölgelerden olup Bosna Sırpları için Belgrad’la aralarındaki engellerden biriydi. Çoğunlukla Müslümanların yaşadığı Bosna’nın doğu bölümü büyük oranda “temizlenmişti”; ancak çevre katliam bölgelerinden kaçıp sığınan Müslümanların toplandığı bu kasabalar direnişlerine devam ediyorlardı.

Bijeljina, Brutunaç ve Zvornik gibi komşu bölgelerden kaçan on binlerce Müslüman 10.000 nüfusluk Srebrenica’ya sığınmak zorunda kalınca nüfusu 60.000’e kadar yükselmişti. Kış ayının soğuğuna rağmen insanlar sokaklarda yatıyor, açlık ve sefaletle boğuşuyordu.

Miloseviç’in eski korumalarından Nasır Oriç’in kurduğu Müslüman direniş örgütü ilk yıllarda Srebrenica’yı var gücüyle savundu. Dünyanın en büyük ordularından Yugoslavya ordusunun tüm imkanlarını kullanan Sırplara karşı Müslümanlar bölgeye uygulanan ve en çok kendilerinin zarar gördüğü ambargodan ötürü hafif silahlarla ve az sayıda mermi ile karşı koymaya çalışıyordu.

1993 yılında Srebrenica’nın etrafındaki çember gittikçe daraltılmasına rağmen gerekli önlemleri almayan BM ve NATO’nun tavrı Sırp güçleri cesaretlendiriyordu. Nihayet 16 Nisan 1993’teki olağanüstü toplantısında almış olduğu 819 ve 824 no’lu kararlarıyla BM Güvenlik Konseyi, Saraybosna, Tuzla, Jepa, Gorajde ve Bihaç ile birlikte Srebrenica’yı da güvenli bölge ilan etti. Bu kuşatılmış bölgeler evvelce Fransız General tarafından “barışın önündeki en büyük engel” olarak nitelenmişti.

Bosna Savaşı’nın sonlarına doğru Müslümanların birçok cephede zafer kazandığı bir sırada öne çıkarılan Dayton Barış müzakereleriyle savaşın sona ereceğini gören Sırplar, avantaj elde etmek için iki stratejik kent olan Gorajde ve Srebrenica’yı ele geçirmek maksadıyla bütün güçleriyle bu iki kente saldırdılar ve tarihin gördüğü en büyük katliamlardan birini tüm dünyanın seyirci bakışları arasında sergilediler. BM tarafından güvenli bölge olarak ilan edildikten iki yıl sonra Srebrenica, 1995 yılının yaz ayında II. Dünya Savaşı’ndan sonra meydana gelen en büyük toplu katliamının kurbanı oldu.

6 – 8 Temmuz 1995:

Daha önce Kuzey-Bosna’daki Sırp saldırılarından kaçan binlerce sivilin sığındığı Srebrenica kenti Sırp güçleri tarafından kuşatıldı. Kente sığınan bu kalabalıklar orada bulunan 600 civarında Hollandalı barış gücü askerin koruması altında idi. Mayıs ayından itibaren kuşatma altındaki bölgede yakıt gittikçe azalıyor ve dışarıdan taze yiyecek de gelmiyordu.
Sırp güçleri sabah doğru kenti tank ve top ateşiyle bombardıman etmeye başladılar. Kuşatmada Sırbistan’dan gelen ağır silahlarla saldıran Sırp askerlerini yanı sıra Arkan’a bağlı paramiliter Sırp çeteleri de yer almıştı. Bu maksatla Sırplar bölgeye 12 bin asker, 30 tank ve top ile Sam füzeleri sevk edilmişti.
Müslüman Bosnalı savaşçılar barış güçlerine teslim ettikleri silahların geri verilmesini istemelerine rağmen isteklerine olumsuz cevap aldılar.
Bombardımanların sıklaşması ve atılan roketlerin sığınmacıların bulunduğu merkezin ve barış gücünün gözlem yerlerinin yakınlarına kadar ulaşması sonucu Hollandalı komutan BM merkezinden yardım istedi.

9 Temmuz 1995:

Sırp güçlerin bombardımanı ağırlaştırmaları sonucu, Hollanda gözlem mevzilerine saldıran ve 30 askeri rehin alıp ilerleyen Sırpların önünden binlerce sığınmacı, güneydeki kamplardan şehrin iç bölgelerine akın etmeye başladı.

10 Temmuz 1995:

Hollandalı birliklerin komutanı Albay Karremans Sırpların Hollanda mevzilerini bombalaması sonucu BM’den yardım istedi. BM Yugoslavya Koruma Gücü Komutanı General Bernard Janvier başlangıçta reddetti; ancak ikinci istekten sonra kabul etmek zorunda kaldı. Uçaklar şehre ulaşmadan Sırp saldırıları geçici olarak durdu ve saldırılar ertelendi.
Srebrenica’nın düşmesinden önce General Janvier, BM güçlerinin bu tepkisizliğini savunarak basın toplantısında şu açıklamayı yaptı: “Herkese bir kez daha hatırlatmak isterim ki, Bosna Hükümet Ordusu birlikleri kendilerini savunacak güce sahiptir. Hem Srebrenica’ya yönelik bir müdahale yapmamız da Boşnaklar tarafından istenmemektedir. Oradaki durum 1993’teki gibi değil. Aldığım bilgilere göre Boşnak askerler Srebrenica yolu üzerindeki Hollanda askerlerine ateş etmekte ve Srebrenica üzerinde uçan NATO uçaklarına saldırmaktadırlar. Müslümanlar bizi arzulamadığımız bir yola çekmeye çalışmaktadırlar.”

BM Yugoslavya Özel Temsilcisi Yashushi Akashi de: “Saldırıları Müslümanlar başlatıyor. Sonra da BM ve uluslar arası güçü yanlış kararlarına ortak etmeye çalışıyorlar.” diyerek Janvier’in bu ifadelerine destek verdi.
Aynı gün akşam üzeri kent merkezinde bulunan 4.000 civarında sığınmacı panik içerisinde sokaklarda koşuşturuyordu. Hollanda mevzileri etrafında büyük kalabalıklar toplanıyordu.
Hollandalı komutan Sırpların ertesi gün 0600’a kadar güvenlikli bölgeden çekilmedikleri takdirde NATO uçaklarının büyük bir hava saldırısı başlatacağını söyledi.

11 Temmuz 1995:

Sırp güçleri beklenen saatte geri çekilmedi. Ancak saat 0900’da Albay Karremans Saraybosna’daki merkezden yakın hava desteğinin yanlış biçimde istendiği yönünde bir mesaj aldı. Saat 1030’da tekrar gönderilen dilekçe General Janvier’e ulaştı; ancak bu esnada 0600’dan beri havada olan NATO uçakları yakıt ikmali için İtalya’ya dönmek zorunda kalmışlardı. Gün ortasında çoğunluğu kadın, çocuk ve zayıflardan müteşekkil 20.000’den fazla sığınmacı Potoçari’deki ana Hollanda üssüne kaçtılar.

Saat 1430’da hava saldırısı konusundaki kararsızlık nihayet sona erdi ve iki Hollanda F-16 uçağı Srebrenica’yı kuşatan Sırp mevzilerine iki adet bomba bıraktı. Bombalardan biri bir Sırp zırhlı taşıyıcıyı vurdu, diğeri ise bir tanka isabetsiz atış yaptı. Sırplar bu saldırılara ellerindeki Hollandalı rehineleri öldürecekleri ve sığınmacıları bombardıman edecekleri tehdidiyle karşılık verince bundan sonraki saldırılar durdu.

Sırp Komutan Ratko Mladic Sırp kamera ekibiyle birlikte iki saat sonra şehre girdi. Akşam olunca Mladiç, Albay Karremans’ı yemeğe davet ederek Müslümanların canlarını garanti altına almak için silahlarını teslim etmeleri gerektiği ültimatomunu verdi. Mladiç hem Srebrenica’ya saldırıyı hem de bunu takip eden soykırımı bizzat yönetti. Amerikan istihbarat kaynaklarına göre ise emirleri bir Sırp generalden alıyordu.
İlginçtir ki, Srebranica’nın düştüğü saatlerde BM Genel Sekreteri Bturos Gali Atina’da “barışa yaptığı katkılardan dolayı” Onasis Ödülü almakla meşguldü. Avrupa ise aynı saatlerde faşizme karşı zaferinin 50. yılını kutluyordu.

12 Temmuz 1995:

Otobüsler kadınları ve çocukları Müslüman bölgesine taşımak üzere kente gelirken Sırplar, 12 ile 77 yaş arası bütün erkekleri “savaş suçlusu sanıkları sorguya çekmek” bahanesiyle ayırmaya başladı. Sonraki 30 saat içerisinde 23.000 dolayında kadın ve çocuk bölgeden tahliye edildi. Ayrılan yüzlerce erkek ise kamyonlara ve depolara doldurulmaya başladı.

Kadın, çocuk ve yetişkin erkekten oluşan 15.000 civarında Müslüman Bosnalı grup Susnjari’de toplanarak Tuzla’ya ulaşabilmek için ormanlık bölgeye daldılar. Gece boyu Srebrenica’dan dağlar üzerinden kaçmaya çalışırken Sırplar tarafından bombardımana tutuldular. Çoğu bu ölüm yürüyüşünde ya Arkan’ın köpeklerine, ya Sırp tuzaklarına yada açlık ve susuzluğa kurban gittiler. Kaçanları yakalamak için hileli yöntemler kullanan Sırplar, kimyasal silah kullanmaktan geri durmadılar. Yola çıkanlardan pek azı bu çileli yolculuk sonunda Tuzla’ya salimen ulaşabildi.

13 Temmuz 1995:

Karavica köyü yakınında bir depoda silahsız Müslümanlar şehit edilmeye başlandı.
11 ve 12 Temmuz tarihlerinde Mladiç ve adamları Brutanaç’ta Hollanda üssü yetkilileri ile görüşmeler sonucu barış gücü askerleri Hollanda üssü durumundaki Potoçari’ye sığınan 5000 Müslümanı Sırplara teslim ettiler. Buna karşılık Sırplar Nova Kasaba üssünde tutulan 14 Hollandalı askeri serbest bıraktılar.
Potoçari’ye kadar gelen Mladiç televizyon kameraları karşısında kimseye bir şey yapılmayacağı ve herkesin güvenle Srebrenica dışına çıkarılacağı garantisi verdi. Gelen 60 kadar kamyon ve otobüse bindirilen erkeklere esir değişimi için Tuzla’ya gönderilecekleri söylendi. Görgü tanıklarının ifadesine göre bu sırada Hollandalı askerler bir kenara çekilip olanları izlemekten, hatta sığınmacıları Sırplara teslim etmekten başka bir şey yapmıyorlardı. İki gün süren bir katliamın ardından Kendilerine hiçbir şey yapılamayacağı garantisi verilen bu gruptan kurtulan pek kimse olmadı.

16 Temmuz 1995:

Srebrenica’dan kaçıp Müslüman hakimiyetindeki bölgeye ulaşan ilk Bosnalılarla birlikte soykırım haberleri de ortaya çıktı. Görgü tanıkları inanılması güç vahşet öyküleri anlatıyorlardı.
BM ile Sırplar arasındaki müzakereler neticesinde Hollandalıların geride silahlarını, yiyeceklerini ve sağlık gereçlerini bırakarak en azından Srebrenica’yı terk etmelerine izin verildi.

BM’nin rolü

Srebrenica katliamıyla BM’nin ortaya koyduğu “güvenli bölge” doktrini de iflas etmiş ve BM’nin bu nevi muhtemel krizlere müdahale yöntemleri tamamen tartışılır hale gelmişti. Müphem bir terim olan kavramı baştan beri tam olarak tanımlanmamış ve bu bölgelerde, Bosnalı sivillerin güvenliğini garanti altına alacak oranda yeterli güç istihdam edilmemişti. Uygulamaya konduktan iki yıl sonra açıkça anlaşıldı ki güvenli bölge olarak adlandırılan bölgeler aslında dünyanın en ziyade güvensiz bölgeleri arasındaydı.

Güvenli bölge ilan edilen bölgelerde BM’nin yetersizliğini gören Bosna Hersek Cumhurbaşkanı Aliya İzzetegoviç defaatle BM yetkililerini uyarmış ve sorumluluklarını yerine getirmeye davet etmişti. Merhum Aliya’nın, “Ya aldığınız kararlara sadık kalın, kararlarınıza uyun ve kararlarınızı tanımayıp saldırılarına devam eden Sırp çetnikleri durdurun yada Müslüman halkın elinden topladığınız silahları geri verin. Aksi halde meydana gelebilecek her türlü olaydan siz sorumlu olursunuz.” diyerek yaptığı bütün uyarılara karşı BM yetkilileri, gerekeni yaptıkları ve Sırpların güvenli bölgelere giremeyecekleri yönünde cevap vermekteydiler.

Baştan sona olanlar ise verilen garantilerin arkasının hiçbir şekilde doldurulmadığını ve büyük bir ihmalin olduğunu gösterdi. Bu yüzden Sırpların kenti kuşatmaları ve kente girmeleri karşısında pasif kalan BM güçleri yapılanlardan sorumlu tutulmaktadır. Sırpların Srebrenica sokaklarında insanları toplayıp erkeklerini toplu katliam merkezlerine götürdüğü, kadınlarına tecavüz edip çocuklar ve yaşlılarla birlikte şehir dışına sürdüğü esnada BM sorumlusu Akashi, ellerinde yeterli bilgi olmadığını bahane ederek, “Fiziksel işkenceye dair izler yok. İnsanların kendi istekleriyle mi yoksa zorla mı yerlerinden edildiğini henüz bilmiyoruz.” demiştir. Birkaç gün sonra 4.000 sivilin kayıp olduğu kendisine sorulduğunda ise “verilerimizdeki büyük boşluklar” diyerek cevap vermiştir.

Sırpların niyetleri tespit edilip sorumlu mevkideki kişilere rapor edildiği halde bir takım sudan bahanelerle zamanında müdahale edilmemiş, Sırpların “temizlik” çalışmalarını istedikleri şekilde icra etmelerine göz yumulmuştur.

Uluslararası camianın olanlar karşısındaki tepkisizliği vahşi Sırplara cesaret vermiştir. Srebrenica çevresindeki ilk toplum mezarları ortaya çıkararak Pulitzer Ödülü kazanan Amerikalı gazeteci David Rohde bu tavrı tenkit ederek şöyle der: “Uluslar arası camia taraflı bir şekilde binlerce insanı silahsızlandırmış ve sonra da onları en azgın düşmanlarına teslim etmiştir. Srebrenica, uluslar arası camianın felaketin uzağında durduğu bir durum değildir. Bilakis, uluslar arası camianın eylemleri katilleri cesaretlendirmiş, onlara yardım etmiş ve işlerini kolaylaştırmıştır. … Srebrenica’nın düşmesi gerçekte olması gereken bir durum değildi. Binlerce iskeletin Doğu Bosna’da oraya buraya saçılmasına hiç gerek yoktu. Binlerce Müslüman Bosnalı çocuğun Sırplar tarafından boğazlanmış babalarının, dedelerinin, amcalarının ve kardeşlerinin hikayesi ile büyümesine hiç gerek yoktu.” (Rohde, Son Oyun, s. 351, 353.)

BM’nin Srebrenica’daki askerini gücünü oluşturan Hollanda taburu Sırpların niyetleri bilindiği halde saldırı öncesi Müslümanlardan silahları toplamış ve bütün ısrarlara rağmen savunmaları için bir daha geri vermemiştir.

Potoçari’deki kampta kendilerine sığınan sivilleri korumamış, aksine Sırplara teslim etmiştir. Hatta sonradan kampta kaldığı tespit edilen 242 kişiyi kendi elleriyle Sırplara teslim etmişlerdir. Sırplara teslim edilen bu gruptan sağ olarak kurtulmuş bir kişi bile bilinmemektedir. Müslüman erkekleri ayırmada Sırplara yardım ettiklerini kendi ifadelerinde itiraf etmişlerdir.

Bunlarla birlikte Hollandalı birlik pasifliği sebebiyle zırhlı araçlarını Sırplara kaptırmıştır. Rehine olarak Sırpların eline geçirdiği 150 kadar askeri ise hava saldırısına karşı bir bahane oluşturmuştur.

Nihayet katliamın dış dünyaya iletilmesinde bile tamamen etkisiz olunmuş; hatta ellerindeki fotoğraflardan ve video görüntülerinden oluşan dokümanların “yanlışlıkla” silindiği ve kaybolduğu ileri sürülerek bu konuda işbirliği imkanı ortadan kaldırılmıştır.

Bununla birlikte dünyanın yükselen tepkisi nedeniyle 2001 yılında sebep olunan feci olaylardan ötürü Hollandalı askerler özür dilemek zorunda kalmıştır. Askerlerin komutanı Karremans’ın Mladiç’le ‘rakiya’ tokuşturduğu kare ise unutulmayacak kadar ibret vericidir. Yine Karremans, “Srebrenica: Kimin Umurunda” başlıklı kitabı bir kitap kaleme almıştır.

Sırp güçlerin kenti güçleri altına aldığı sadece beş günde katledilen masum Müslüman sivil erkek sayısının 10 bin civarında olduğu düşünülmekteydi. Müslümanları şehit ederken kurşuna dizme, yakma, diri diri gömme gibi insanlık dışı birçok yöntem uygulandı.

Adamların çoğu Bratunac’ta bir okulun Bosna savaşı sırasında daha önce katliam merkezi olarak kullanılan spor salonunda şehit edildi. Beş gün süren bir vahşet sonrası yüzlercesi Nova Kasaba yakınında bir futbol sahasında şehit edildi. Görgü şahitlerinin ifadelerine göre Sırplar Boşnakları zorla kazdırdıkları çukurların önüne dizerek kurşuna diziyor, sonra da yine Boşnaklara çukuru kapatmalarını emrediyorlardı. Vahşetin boyutları o kadar ileri gitmiş ki, kıyımdan zevk alan Sırplar Müslümanların yüzlercesini bir çukura ölüm tehditleriyle dolduruyor, ardından buldozerle diri diri gömüyorlardı.

Ölenlerin büyük kısmı, toplu mezarlara gömülürken bölgede her geçen gün yeni toplu mezarlar açığa çıkıyor. Buralardan elde edilen bulgulara dayanılarak bu rakamın 13 bine kadar çıkabileceği tahmin edilmektedir.

Kategorilenmemiş kategorisine gönderildi | Unutmadık, unutmayacağız, unutturmayacağız… için yorumlar kapalı